Zorbalık hakkında, durumu daha da kötüleştirmeden nasıl konuşulur?

Zorbalıkla ilgili konuşmalar iki yaygın şekilde ters gidebilir.
Panikleyip gereğinden fazla soru sorabiliriz. Ya da durumu küçümseyip yolumuza devam edebiliriz.

Daha sakin bir yaklaşım daha iyi sonuç verir. Çocuğunuzun kendini güvende hissetmesine yardımcı olur. Ayrıca gerçekte neler olup bittiğini öğrenmenize de olanak tanır.

Eğer şu anda en büyük sorun zorbalık veya dışlanma ise, buradan başlayın: Çocuklar için zorbalık temalı öykü kitabı →
Hızlı rehber (önce bunu okuyun)

Sakin bir şekilde dinleyerek başlayın.
Basit sorular sorun.
Suçlamalardan ve uzun konuşmalardan kaçının.
Küçük bir güvenlik planı hazırlayın.
Gerektiğinde okulla iletişime geçin.

1. Adım — Çözümlerden değil, güvenlikten başlayın.

Öncelikli hedefiniz mükemmel bir cevap değil, güvenlik olmalıdır.

Tek bir cümle deneyin:

“"Bana söylediğiniz için teşekkür ederim."”
“"Ben buradayım, senin yanındayım."”
“"Bana söyleyerek doğru olanı yaptın."”

Kaçınmak:

“"Neden durdurmadınız?"”
“İlk olarak ne yaptınız?”
Bunlar suçlama gibi hissettirebilir.

2. Adım — Stresi artırmayan sorular sorun

Kısa sorular kullanın. Her seferinde bir soru sorun.

Güzel sorular:

“"Ne oldu?"”
“"Nerede oldu?"”
“"Orada kimler vardı?"”
“Bu ne sıklıkla oluyor?”
“"Bugün kendinizi güvende hissediyor musunuz?"”

Öncelikle sorulmaması gereken sorular:

“Neden senden nefret ediyorlar?”
“"Onlarda ne sorun var?"”
Bunlar korku ve öfkeye yol açar.

3. Adım — Duyguları doğrulayın, ardından davranışı adlandırın.

Çocukların plan yapabilmeleri için önce duygularının tanınması gerekir.

Denemek:

“"Bu çok incitici geliyor."”
“"Üzgün hissetmen gayet doğal."”
O halde ona bir isim verin:
“"Alay edilmek kabul edilemez."”
“"Kasten dışlanmak kabul edilemez."”

4. Adım — Çocuk kendini güvende hissetmiyorsa “daha çok konuşma” diye yönlendirmeyin.

Birçok ebeveyn şöyle diyor: "Onlara durmalarını söyleyin yeter."“
Bu bazen işe yarar, ama her zaman değil.

Basit bir sıralama öğretin:

Bir nefeslik duraklama
Sakin ve sınır belirleyici bir cümle söyleyin.
Daha güvenli bir yere gidin.
Güvendiğiniz bir yetişkine söyleyin.

Tek bir sınır cümlesi yeterlidir:

“Dur. Bunu sevmiyorum.”
“Hayır. Bu oyunu oynamıyorum.”

Çocuk kendini güvende hissetmiyorsa, atılacak en iyi adım uzaklaşmak ve bir yetişkine durumu anlatmaktır.

5. Adım — Ertesi gün için “küçük bir plan” yapın

Plan yapmak kaygıyı azaltır.

Çocuğunuza uygun bir plan seçin:

Bir arkadaşınla yürüyüş yap.
Teneffüslerde bir yetişkinin yanında kalın.
Daha küçük gruplu bir etkinlik seçin.
Okulda kime söyleyeceğiniz konusunda anlaşın.

Planı tek satırda yazın:

“Eğer böyle bir şey olursa, ___'e gidip ___'e anlatacağım.”

6. Adım — Durum tekrarlandığında, güvensiz hale geldiğinde veya şiddetlendiğinde okulla görüşün.

Aşağıdaki durumlarda derhal okulla iletişime geçin:

Bu birçok kez oluyor.
Tehdit veya fiziksel zarar söz konusu.
Çocuğunuz kendini güvende hissetmiyor.
Çevrimiçi mesajlar söz konusu.

Basit tutun:

Ne oldu.
Ne zaman ve nerede.
Sonraki aşamada ne istiyorsunuz (güvenlik planı, denetim, takip).

Nelerden kaçınmalısınız (sık yapılan hatalar)

Çocuğunuzu "sorunu tek başına çözmeye" zorlamayın.“
Çocuğunuzu okuldan alırken diğer çocukla doğrudan yüzleşmeyin.
Kontrol edemeyeceğiniz büyük vaatlerde bulunmayın.
Tek bir görüşmede her detayı talep etmeyin.

Sakinleştirici kelimeler kullanmayı ve güvenli seçimler yapmayı öğrenmek için bir hikayeden yararlanın.

Hikayeler, çocukların güvenli bir şekilde pratik yapmalarına yardımcı olur.
Ayrıca size ortak bir dil de sağlarlar.

Keşfetmek Zorbalık Konusu sayfası ->
Kitabınızı oluşturun ->

İlgili destek:

İyilik ve Empati Konu Sayfası (arkadaşlık becerileri)
Güven ve Potansiyel Konu sayfası (özgüveni yeniden inşa etmek)

Beceriler ve Zorluklar temalı diğer öykü kitaplarını keşfedin:

Buraya tıklayın ->

SSS

S1: Çocuğum konuşmayı reddederse ne olacak?

Kısa girişlerle başlayın. Örneğin: "Bugün kolay mıydı, zor muydu?" Veya önce bir hikayenin kahramanından bahsedin. Kısa tutun.

S2: Ya çocuğum kaba davranırsa?

Sakin olun. Onarıma odaklanın. Şunları sorun: “Bundan önce ne oldu?” “Bunu nasıl düzeltebiliriz?” Daha nazik seçimler yapmayı ve yetişkin desteğini öğretin.