[วิทยาศาสตร์] วิทยาศาสตร์เบื้องหลังความเกี่ยวข้องในตนเอง: เหตุใดหนังสือส่วนบุคคลจึงช่วยพัฒนาความจำและความสนใจ

Bracken, BA (1982). ผลของเรื่องราวพื้นฐานส่วนบุคคลต่อความเข้าใจในการอ่านของผู้อ่านชั้นประถมศึกษาปีที่ 4 ที่เรียนไม่เก่งและปานกลาง. จิตวิทยาการศึกษาร่วมสมัย, 7(4), 320–324.

Bus, AG, Takacs, ZK และ Kegel, CAT (2015). ความสามารถและข้อจำกัดของหนังสือนิทานอิเล็กทรอนิกส์สำหรับพัฒนาการด้านการอ่านออกเขียนได้ในเด็กเล็ก Developmental Review, 35, 79–97. http://dx.doi.org/10.1016/j.dr.2014.12.004

Furenes, MI, Kucirkova, N., & Bus, AG (2021). การเปรียบเทียบการอ่านของเด็กบนกระดาษกับหน้าจอ: การวิเคราะห์อภิมาน. *Review of Educational Research, 91*(4), 483–517. https://doi.org/10.3102/0034654321998074

Hargrave, AC และ Sénéchal, M. (2000). การแทรกแซงการอ่านหนังสือในเด็กก่อนวัยเรียนที่มีคำศัพท์จำกัด: ประโยชน์ของการอ่านเป็นประจำและการอ่านแบบโต้ตอบ. Early Childhood Research Quarterly, 15(1), 75–90. https://doi.org/10.1016/S0885-2006(99)00038-1

Horst, J., Parson, K., & Bryan, N. (2011). ทำความเข้าใจเรื่องราวให้ถูกต้อง: การทวนซ้ำตามบริบทส่งเสริมการเรียนรู้คำศัพท์จากหนังสือนิทาน Frontiers in Psychology, 2.

Jing, M., Ye, T., Kirkorian, HL, & Mares, M.-L. (2023). การเปิดรับสื่อหน้าจอและการเรียนรู้และพัฒนาการด้านคำศัพท์ของเด็กเล็ก: การวิเคราะห์อภิมาน Child Development, 94, 1398–1418. https://doi.org/10.1111/cdev.13927

Korat, O. และ Blau, H. (2010). การอ่านซ้ำหนังสือนิทานซีดีรอมเพื่อสนับสนุนการรู้หนังสือในระดับเริ่มต้น: มุมมองด้านพัฒนาการในกลุ่ม SES สองกลุ่ม วารสารวิจัยคอมพิวเตอร์เพื่อการศึกษา, 43, 443–462.

Korat, O. และ Shneor, D. (2019). อีบุ๊กสามารถสนับสนุนการไกล่เกลี่ยของผู้ปกครองที่มีภาวะเศรษฐกิจและสังคมต่ำเพื่อเสริมสร้างคลังคำศัพท์ของเด็กได้หรือไม่? First Language, 39(3), 344–364. https://doi.org/10.1177/0142723718822443

Kucirkova, N. (2016). การทำให้เป็นรายบุคคล: ความเป็นไปได้ทางทฤษฎีเพื่อกระตุ้นความสนใจของเด็กในการอ่านหนังสือนิทานและส่งเสริมความหลากหลายของหนังสือให้มากขึ้น *ประเด็นร่วมสมัยในวัยเด็กตอนต้น*, *17*(3), 304–316.

Kucirkova, N. (2018). ความสามารถในการอ่านของเด็กและการใช้แอปพลิเคชันนิทาน: การพิจารณามิติการออกแบบ พฤติกรรม และสังคม. *การวิจัยเชิงคุณภาพทางจิตวิทยา*, 1–25. https://doi.org/10.1080/14780887.2018.1545065

Kucirkova, N. และ Mackey, M. (2020). การรู้หนังสือดิจิทัลและหนังสือสำหรับเด็กส่วนบุคคล: การค้นหา "ตัวตน". *London Review of Education, 18*(2), 1–21. https://doi.org/10.14324/LRE.18.2.01

Kucirkova, N., Messer, D., Sheehy, K., และ Flewitt, R. (2013). การแบ่งปันเรื่องราวส่วนตัวบน iPad: มุมมองอย่างใกล้ชิดเกี่ยวกับปฏิสัมพันธ์ระหว่างพ่อแม่และลูก. Literacy, 47(3), 115–122. http://doi.org/10.1111/lit.12003

สรุปกลยุทธ์ MIBOOKO (nd) กลยุทธ์ด้านเนื้อหาและการบรรณาธิการ (เอกสารโครงการภายในที่ยังไม่ได้เผยแพร่).

Moody, AK, Justice, LM, & Cabell, SQ (2010). หนังสือนิทานอิเล็กทรอนิกส์เทียบกับหนังสือนิทานแบบดั้งเดิม: อิทธิพลสัมพัทธ์ต่อการมีส่วนร่วมและการสื่อสารของเด็กก่อนวัยเรียน วารสารการรู้หนังสือเด็กปฐมวัย, 10(3), 294–313. https://doi.org/10.1177/1468798410372162

Richter, A. และ Courage, ML (2017). การเปรียบเทียบหนังสือนิทานอิเล็กทรอนิกส์และหนังสือนิทานกระดาษสำหรับเด็กก่อนวัยเรียน: ความสนใจ การมีส่วนร่วม และการระลึก. วารสารจิตวิทยาพัฒนาการประยุกต์, 48, 92–102. https://doi.org/10.1016/j.appdev.2017.01.002

Shamir, A., Korat, O., และ Fellah, R. (2012). การส่งเสริมคำศัพท์ ความตระหนักรู้ด้านสัทศาสตร์ และแนวคิดเกี่ยวกับสิ่งพิมพ์ในเด็กที่มีความเสี่ยงต่อความบกพร่องทางการเรียนรู้: อีบุ๊กสามารถช่วยได้หรือไม่? การอ่านและการเขียน, 25, 45–69. https://doi.org/10.1007/s11145-010-9247-x

Vackova, P., Cermakova, AL, และ Kucirkova, N. (2023). หนังสือดิจิทัลสำหรับเด็ก: การพัฒนา การทดสอบ และการเผยแพร่เกณฑ์คุณภาพ. มหาวิทยาลัยสตาวังเงร์.

จาง-เคนเนดี, แอล., อับเดลาซิซ, วาย., และ เชียสสัน, เอส. (2017). ไซเบอร์ฮีโร่: การออกแบบและประเมินผลอีบุ๊กแบบอินเทอร์แอคทีฟเพื่อให้ความรู้แก่เด็กเกี่ยวกับความเป็นส่วนตัวออนไลน์ วารสารนานาชาติว่าด้วยปฏิสัมพันธ์ระหว่างเด็กกับคอมพิวเตอร์, 13, 10–18. https://doi.org/10.1016/j.ijcci.2017.05.001